Σελίδες

Παρασκευή, 31 Αυγούστου 2012

Και άλλα κολιεδάκια :)

Πόσο πολύ χαίρομαι που έχετε αγαπήσει τα κολιέ μου, όσο και εγώ!!!

Έχω πάρει φόρα και πλέκω ασταμάτητα αυτές τις μέρες....
Έχω και κάποιες ιδέες για το μέλλον, αλλά θα τα πούμε αργότερα αυτά.







Μια κρυφή ματιά...

... σκέφτηκα ότι θα θέλατε να ρίξετε μια κρυφή ματιά σε κάτι όμορφο που ετοιμάζω αυτές τις μέρες για έναν αστροναύτη που σε λίγο καιρό θα έρθει στον κόσμο!

Λεπτομέρειες δεν θα σας πω, δεν θα σας πω :) Αν και μάλλον φαίνεται περί τίνος πρόκειται, ε???










Πέμπτη, 16 Αυγούστου 2012

Μαμούλα παπαπώ!

Ωραίο πράγμα να είσαι μητέρα.... Να έχεις ένα πλασματάκι δικό σου, μόνο δικό σου! Να το αγαπάς, να το φροντίζεις, να το βλέπεις να μεγαλώνει....
Και το μόνο που θέλεις να ακούς, είναι "Μαμά σ'αγαπώ" ή στην δική μας περίπτωση "Μαμούλα παπαπώ!"

Ήθελα εδώ και καιρό να φτιάξω ένα κόσμημα που θα μπορούσε να το κάνει κανείς δώρο στην μαμά του ή μια μαμά να το φοράει σετάκι με την κόρη της.
Βρήκα αρκετές απεικονίσεις μαμάδων και παιδιών, αλλά αυτή που με συγκίνησε ιδιαίτερα ήταν ο πίνακας του Κλιμτ "Μητέρα και παιδί". Πολύ μου αρέσει. Αυτή η ηρεμία και η τρυφεράδα στην έκφραση. Η αρμονία και η φυσικότητα...

Το μεταγιόν είναι με υγρό γυαλί και το έχω συνδυάσει με ακανόνιστες πετρούλες τουρμαλίνης και σιτρίνης. Να ταιριάζουν χρωματικά με τα χρώματα του μεταγιόν.





Μέσα στο μεταγιόν μπορώ να γράφω και κάποιες προσωποποιημένες λεξούλες, ονόματα κλπ... Το "μαμά σ'αγαπώ" νομίζω ότι τα λέει όλα!
Μια απο αυτές τις μέρες θέλω να φτιάξω ένα τέτοιο, δώρο για την μαμά μου....


Τετάρτη, 8 Αυγούστου 2012

Κολιέ γεμάτα θαλασσινή αύρα και ήλιο!

Ο χρόνος πραγματικά τρέχει! Ειδικά το καλοκαίρι, οι μέρες γλιστράνε σαν την άμμο στην κλεψύδρα και πριν προλάβεις να το καταλάβεις είναι ήδη Αύγουστος.......

Η καθημερινότητα με ένα παιδί έχει μια ευχάριστη ρουτίνα... Πρωινές δουλίτσες, παιχνίδι, μεσημεριανός ύπνος, το απόγευμα στην θάλασσα και τσουπ! έρχεται και το βραδάκι.... Και νιώθεις ότι πέρασε η μέρα και δεν έκανες και τίποτα.........

Ωραία δεν τα περιγράφω??? Είναι η αλήθεια, αν και μέσα σε όλα τρυπώνει το άγχος, η ανασφάλεια, η αβεβαιότητα, η αγωνία για το αύριο. Και νεύρα. Πολλά νεύρα... Που ψάχνουν διέξοδο και αλίμονο σε αυτόν που θα δώσει αφορμή... Δεν θα επεκταθώ άλλο. Άλλωστε δεν υπάρχει κάτι καινούριο να προσθέσω, φαντάζομαι ότι το νιώθετε και εσείς....

Θα σας πω όμως τον αγαπημένο μου τρόπου να εξορκίζω το άγχος... Πλέκω χαντρούλες στην παραλία.... Και οι χαντρούλες φτιάχνουν όμορφα κολιέ, γεμάτα θαλασσινή αύρα και ήλιο!

Περισσότερες λεπτομέρειες για τα nurcing necklace μπορείτε να διαβάσετε ΕΔΩ.